vieren en pastoraat vormen het gezicht van de kerk

Dat is heel kort samengevat de uitkomst van de eerste fase van het bezinningsproces in de Protestantse Gemeente Amstelveen-Buitenveldert. Wie zijn wij en wie willen we zijn, als kerk? Met deze vraag gingen we de eerste fase van het bezinningsproces in.

Om het gesprek richting te geven kwam de taakgroep bezinning met een twaalftal pictogrammen. De vraag was vooral wat de gemeente zou moeten zijn.

In de wijkgemeenten is men met de pictogrammen aan de slag gegaan. Ook de Protestantse Jeugdraad droeg haar steentje bij. Deze inbreng leverde verrassende resultaten op.

Uitkomsten

De belangrijkste uitkomst is dat de deelnemers de gemeente nu grotendeels typeren aan de hand van twee pictogrammen: Het Woord van God uitgelegd krijgen en Omzien naar elkaar. In Pelgrimskerk, de Bankraskerk, de Kruiskerk, de Dorpskerk en de Paaskerk staat Samen de goede boodschap vieren op een goede derde plaats, in de Handwegkerk Een gastvrij huis bieden voor jong en oud.  Vieren en pastoraat vormen het gezicht van de kerk!

Voor de kerk van de toekomst verlangen wij echter naar een  gevarieerder kerkbeeld. Open zijn, elkaar aanvaarden, Maatschappelijk betrokken zijn, Samen de goede boodschap vieren en Ieders gaven inzetten scoren bijvoorbeeld hoog. En Een gastvrij huis bieden voor jong en oud staat met stip op één. Naast woordverkondiging en omzien naar elkaar mogen deze dingen van ons veel meer aandacht krijgen.  Dat geldt ook, zeker vanuit de jongeren, voor de vorm waarin wij vieren. Natuurlijk zijn hierin per wijkgemeente allerlei nuances zichtbaar, maar er is absoluut een grote lijn herkenbaar. 

Verschillende profielen

Op een aantal gemeente-avonden werd aan de hand van de uitkomsten gekeken naar verschillende gemeenteprofielen: het gereformeerde profiel, het liturgische profiel, het evangelische profiel, het pluriforme profiel en het diaconaal/maatschappelijke profiel.
Daarnaast was er aandacht voor het model van Henk de Roest. Dit model kent twee brandpunten, waarvan het ene zich richt op de toegewijde kern van de gemeente en het andere op de dienst van de kerk naar buiten toe. Nu past geen enkele wijkgemeente zomaar in een model. Dat was ook niet de bedoeling. Maar ook hier lichtten wel wat interessante punten op.

In de Pelgrimskerk streeft men naar meer pluriformiteit en diaconale betrokkenheid.  De Bankraskerkgemeente typeert zichzelf als pluriform. De gemeente in de Kruiskerk ziet haar huidige profiel vooral als liturgisch-woordgericht maar benadrukt het belang van een andere relatie met de samenleving. In de Paaskerk vindt men zichzelf terug in het liturgische, het pluriforme en het diaconaal/maatschappelijke model. De Dorpskerkgemeente heeft enerzijds kenmerken van een (klassiek) gereformeerd profiel en anderzijds van een liturgisch profiel, vanwege de grote aandacht voor de eredienst, de rol van de predikant en het gebouw. In de Handwegkerk herkent men zich in een pluriform profiel, met daarin duidelijke liturgische en evangelische kenmerken.

Hoe nu verder?

De taakgroep bezinning hoopt een aanzet te hebben gegeven om nieuwe en bekende gedachten in kaart te brengen. Dat heeft veel vragen opgeroepen. Wat bedoelen we eigenlijk met gastvrijheid? Hoe verhoudt die zich tot onze eigen kern? Wát willen we eigenlijk uitstralen naar buiten toe? En hebben we daarvoor ook de mogelijkheden? In fase 2 die binnenkort van start gaat zullen de kerkenraden samen met een  meedenkende groep gemeenteleden uitgedaagd worden deze vragen verder op te pakken. Wordt dus opnieuw vervolgd...

Marianne Bogaard, januari 2009