Traditioneel, kosmopoliet of opwaarts mobiel

Zoveel mensen zoveel smaken

In de afgelopen decennia is onze samenleving in hoog tempo veranderd.
In de moderne tijd, die in de negentiende eeuw begon, was de samenleving getuige van de industrialisering, die veel vooruitgang met zich meebracht.
Tegelijkertijd groeide de nadruk op universele normen en waarden. De Verenigde Naties ontstonden. De Wereldraad van Kerken. En de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens werd opgesteld.
Nu ieders vrijheid is toegenomen worden die verworvenheden echter op hun beurt ter discussie gesteld. Mensen zijn in groeiende mate op zoek naar hun persoonlijke overtuiging en leefstijl. Er is minder gauw sprake van gedeelde waarden.
In deze postmoderne tijd zijn we niet zozeer aanhangers van één bepaald ideaal of volgelingen van een grote naam in de geschiedenis. We creëren eerder onze eigen waarheid met behulp van alle ideeën en gedachten die ons worden aangereikt.
Dat heeft een scala aan leefwijzen met zich meegebracht.
Wie traditioneel is ingesteld staat anders in het leven dan wie graag alles wil beleven dat maar te beleven is.
Wie vooral wil genieten kijkt anders tegen de dingen aan dan een milieu-activist.

Hoe ben je kerk in zon postmoderne maatschappij, anno 2009 en daarna?
Dat is één van de vragen uit het bezinningsproces van onze Protestantse Gemeente.
Die vraag heeft zowel betrekking op onszelf als op de samenleving om ons heen. Want ook de kerkelijke gemeente van nu is pluriformer dan die van vijftig of honderd jaar geleden.

In de eerste maanden van het bezinningsproces spraken wij dan ook intern over onze visie op gemeente-zijn.
We hechten aan de verkondiging van het Woord, dat is wel duidelijk. Daar leven we van, het is onze grondslag. En we willen op basis daarvan omzien naar elkaar. Het pastoraat is niet weg te denken uit de kerk.
Maar we zouden ook meer zicht willen krijgen op de omgeving die ons omringt en onze blik naar buiten willen richten. Bondgenootschappen willen zoeken, contact willen leggen met andere organisaties.
Kortom, we zouden ons geloof en ons kerk-zijn veel meer willen vertalen naar deze tijd en mensen van daaruit gastvrij welkom willen heten.

Om ons daar verder op te bezinnen zal fase 3 van het bezinningsproces daarom gericht zijn op de totale bevolking van Amstelveen en Buitenveldert.
Wie wonen er eigenlijk tussen de Amstel en het Amsterdamse Bos?
Hoe staan onze medeburgers in de wereld, welke keuzen maken zij, wat vinden zij belangrijk?
En hoe gaan zij om met zaken als geloof en spiritualiteit?
Hoe kijken zij naar de Kerk?

Het onderzoeksbureau Motivaction zal ons helpen dat in kaart te brengen. Onderzoeker Peter Jobsen zal per postcodegebied inzoomen op de waarden en leefstijlen van mensen. Dat doet hij aan de hand van acht typeringen, de zogenaamde mentality milieus: de traditionele burgerij, de moderne burgerij, de gemaksgeörienteerden, de opwaarts mobielen, de nieuwe conservatieven, de kosmopolieten, de postmaterialisten en de postmoderne posthedonisten.
In december hoopt hij daarmee klaar te zijn. (Zie www.motivaction.nl)

Ondertussen voert de taakgroep bezinning gesprekken met de wijkkerkenraden en de moderamina-overleggen Noord en Zuid om de uitkomsten van fase 1 en 2 opnieuw in beeld te krijgen en scherp te stellen. Ook wordt gekeken tot welke concrete keuzes het bezinningsproces her en der al heeft geleid.
In de laatste fase van het proces zullen de uitkomsten van het onderzoek van Motivaction dan gekoppeld worden aan onze eigen gedachten en ideeën over kerk-zijn.
Liggen daar verbindingen?
Welke activiteiten en diensten sluiten aan bij bepaalde groepen in de samenleving?
Waar praten wij wellicht langs elkaar heen?
Kortom: wat is nodig om werkelijk open en gastvrij te zijn?
Wij hopen begin volgend jaar met behulp van fase 3 én de eerdere fasen inspirerende bouwstenen aan te dragen voor een kerk die bij de tijd is én van alle tijden.

Namens de taakgroep bezinning,
Marianne Bogaard, november 2009

Ben jij benieuwd wat jij bent?
Ga dan naar de website: www.stempunt.nu.