

Tussen Hemelvaart en Pinksteren, staat deze zondag 20 mei als een soort verbindende schakel. Of misschien moeten we zeggen: een ontbrekende schakel......
In de traditie van de kerk heeft deze zondag twee namen. De eerste naam is zondag Exaudi, de zondag van het luide roepen: 'Hoor Heer hoe ik luide roep' uit Ps. 27:7.
De andere naam is de 'Wezenzondag' naar de woorden van de Heer in Joh. 14:18 'Ik zal u niet als wezen achterlaten'.
Als we iets verder lezen in Ps. 27 dan zien we ook daar het thema van de weeskinderen naar voren komen. Ps. 27:10 'Al hebben mijn vader en mijn moeder mij verlaten, toch neemt de Here mij aan'.
De schakel tussen Hemelvaart en Pinksteren is dus in eerste instantie het gevoel van verweesdheid, er ontbreekt een schakel, iets, iemand.... Een mens is in de steek gelaten.. vader en moeder hebben hem/haar verlaten.. de Heer heeft haar/hem verlaten....
Sommige bijbelse beelden zijn voor ons moderne westerse mensen moeilijk te begrijpen zoals hemelvaart. Ze vragen heel wat uitleg. Andere beelden herkennen we gemakkelijker zoals dit beeld van de wees.
Natuurlijk beseffen we dat wezen in de tijd van de bijbel een wat andere positie hadden dan in onze tijd in Nederland. Toch lijkt de gevoelsdimensie gemakkelijk te begrijpen: je bent alleen komen staan.. je staat er alleen voor.. Dat kan zelfs gevoelens oproepen van 'in de steek gelaten zijn'. We raken diepe snaren in die duisternis van verlatenheid door God en medemensen. Dat kan je overvallen in je persoonlijk leven of in het bredere beeld van het maatschappelijk leven van de vaderloze maatschappij. Of in een kerkelijk leven van een theologie die je niet meer kunt volgen. Besluiten van andere kerkmensen die jou in de kou zetten.
Het evangelie voor deze zondag is ook een gedeelte uit Joh. 17. Daar lezen we uit de bede van de Heer - het Hogepriesterlijk gebed - voor zijn gemeente 'dat zij allen één zijn'.
Op deze zondag hoor ik dat 'één-zijn', graag in de lijn van 'samen zijn'.
Eenheid als het doorbreken van eenzaamheid. Lokaal en globaal. Wereldwijd en hemelhoog. Daar hebben we inderdaad de Heilige Geest (en elkaar) voor nodig en het is maar goed dat we zo dicht bij Pinksteren leven. Als we ook het avondmaal samen op deze zondag vieren krijgt die eenheid nog extra perspectief. Wellicht tussendoor nog een opmaat naar de fusie van drie wijkgemeenten naar één wijkgemeente volgende week.
Op zondag 20 mei gaat Ds. Cor Schaap voor in de Handwegkerk
Gert Jan de Bruin, 18/05/2012
We verbinden op reis gaan tegenwoordig niet meer met juli en augustus. We horen mensen spreken over een wintersportvakantie, een meivakantie, herfstvakantie....... Ik was vorige week voor het eerst van mijn leven in Berlijn. De stad is de laatste jaren ingrijpend veranderd al kan ik het zelf niet vergelijken met hoe vroeger was. Wel is de geschiedenis overal in de straten aanwezig. We bezochten het holocaustmonument en het er onder gelegen museum..........
lees verder
Marianne Bogaard, 11/05/2012
Het zijn drukke tijden in de kerk.
We organiseren, fuseren en reflecteren op ons gemeente-zijn, allemaal in de hoop dat we ook in de toekomst van betekenis zullen kunnen blijven. Gelukkig zijn er daarnáást ook onze zondagse diensten. Momenten van stilte, teksten en muziek. Zij brengen ons in alle drukte steeds weer tot de kern. Niet ons voortbestaan is het belangrijkste, maar het voortleven van een levenswijze die ons tot onze bestemming brengt. De leefwijze waarin Christus ons is voorgegaan tot het einde. Daarom als column deze week geen woorden om te overdenken, maar een lied om door je heen te laten gaan. Geschreven door Sytze de Vries...........
lees verder
Mirjam Buitenwerf, 27/04/2012
Onze zonen van 7 en 5 hebben bijna vakantie. En omdat het aan het einde van de vakantie moederdag is, hebben ze op school nu alvast wat voor mij gemaakt. Dat is natuurlijk al heel vroeg. Ze moeten meer dan twee weken geheim houden wat het is. Dat is met name voor onze jongste zoon een hele klus. Eigenlijk heeft hij al wel zon beetje verklapt wat het cadeautje zal zijn. Ik vind dat wel ontroerend, maar Johannes, onze oudste zoon, kan het maar moeilijk verkroppen. 'Nee', zegt hij dan tegen zijn jongere broer, 'je moet dat nog niet zeggen, dat is nog een geheim!' Ik begrijp hem natuurlijk wel. Een geheim is vaak iets moois, en iets spannends. Het is iets wat je wilt bewaren, en wilt koesteren...........
lees verder
Gert Jan de Bruin, 13/04/2012
Niet lang geleden hadden we een kloosterweekend in de Abdij van Berne. Sinds jaar en dag houden daar, in Heeswijk, de Norbertijnen de lofzang gaande, dragen zorg voor het pastoraat in omliggende plaatsen en publiceren liturgisch materiaal.
We bezochten de diensten in de Abdijkerk, aten mee in de refter, kregen een rondleiding door het complex en hadden naast eigen tijd een programma met oog op de Stille Week en de viering op zondag.
In de refter en in de gangen hangen geschilderde portretten van de abten uit voorbije eeuwen..........
lees verder
we e-mailen regelmatig een nieuwsbrief

Hemel en aarde. Een thema dat past in deze maand waarin we twee feesten vieren: Hemelvaart en Pinksteren. Jezus gaat naar de hemel en de Heilige Geest komt naar de aarde. Ook anderszins blijken hemel en aarde alles met elkaar te maken te hebben; zie het hoofdartikel van Harmen de Vries.....